<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?><article xmlns:mml="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance">
<front>
<journal-meta>
<journal-id>0121-1935</journal-id>
<journal-title><![CDATA[Revista de Ciencias]]></journal-title>
<abbrev-journal-title><![CDATA[rev. cienc.]]></abbrev-journal-title>
<issn>0121-1935</issn>
<publisher>
<publisher-name><![CDATA[Universidad del Valle]]></publisher-name>
</publisher>
</journal-meta>
<article-meta>
<article-id>S0121-19352014000200008</article-id>
<title-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Redefining the Kanzow Complementarity Function]]></article-title>
<article-title xml:lang="es"><![CDATA[Redefinición de la función de complementariedad de Kanzo]]></article-title>
</title-group>
<contrib-group>
<contrib contrib-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Arenas]]></surname>
<given-names><![CDATA[Favián]]></given-names>
</name>
<xref ref-type="aff" rid="A01"/>
</contrib>
<contrib contrib-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Marínez]]></surname>
<given-names><![CDATA[Héctor Jairo]]></given-names>
</name>
<xref ref-type="aff" rid="A02"/>
</contrib>
<contrib contrib-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Pérez]]></surname>
<given-names><![CDATA[Rosana]]></given-names>
</name>
<xref ref-type="aff" rid="A03"/>
</contrib>
</contrib-group>
<aff id="A01">
<institution><![CDATA[,Universidad del Cauca Departamento de Matemáticas ]]></institution>
<addr-line><![CDATA[Popayán ]]></addr-line>
<country>Colombia</country>
</aff>
<aff id="A02">
<institution><![CDATA[,Universidad del Valle Departamento de Matemáticas ]]></institution>
<addr-line><![CDATA[Cali ]]></addr-line>
<country>Colombia</country>
</aff>
<aff id="A03">
<institution><![CDATA[,Universidad del Cauca Departamento de Matemáticas ]]></institution>
<addr-line><![CDATA[Popayán ]]></addr-line>
<country>Colombia</country>
</aff>
<pub-date pub-type="pub">
<day>00</day>
<month>12</month>
<year>2014</year>
</pub-date>
<pub-date pub-type="epub">
<day>00</day>
<month>12</month>
<year>2014</year>
</pub-date>
<volume>18</volume>
<numero>2</numero>
<fpage>111</fpage>
<lpage>122</lpage>
<copyright-statement/>
<copyright-year/>
<self-uri xlink:href="http://www.scielo.org.co/scielo.php?script=sci_arttext&amp;pid=S0121-19352014000200008&amp;lng=en&amp;nrm=iso"></self-uri><self-uri xlink:href="http://www.scielo.org.co/scielo.php?script=sci_abstract&amp;pid=S0121-19352014000200008&amp;lng=en&amp;nrm=iso"></self-uri><self-uri xlink:href="http://www.scielo.org.co/scielo.php?script=sci_pdf&amp;pid=S0121-19352014000200008&amp;lng=en&amp;nrm=iso"></self-uri><abstract abstract-type="short" xml:lang="en"><p><![CDATA[In the last years, much work has been done with the aim of finding efficient algorithms to solve nonlinear complementarity problem. A well known way to deal with this problem is to reformulate it as a nonsmooth nonlinear system of equations using a nonlinear complementarity function. In this paper, we consider the complementarity-parameter function proposed in (Kanzow et al., 1998) and we propose a new form of defining it using a quadratic form with symmetric and positive definite matrix. With this new definition, we prove that the function is well defined and some of its properties. We found some bounds that are useful in the development of convergence theory (local and global) of algorithms that solving nonlinear complementarity problem]]></p></abstract>
<abstract abstract-type="short" xml:lang="es"><p><![CDATA[En los últimos años, ha aumentado la investigación relacionada con la búsqueda de algoritmos eficientes que resuelvan el problema de complementariedad no lineal mediante su reformulación como un sistema de ecuaciones no lineales, no diferenciable, usando las llamadas funciones de complementariedad. En este artículo, consideramos la función de complementariedad uniparamétrica propuesta en (Kanzow et al., 1998) y proponemos una nueva forma de definirla mediante una forma cuadrática, simétrica y definida positiva. Con esta nueva definición, demostramos que la función está bien definida y algunas de sus propiedades. Además, encontramos cotas de gran utilidad en el desarrollo de teorías de convergencia (local y global) de algoritmos que resuelven el problema de complementariedad no lineal]]></p></abstract>
<kwd-group>
<kwd lng="en"><![CDATA[complementarity function]]></kwd>
<kwd lng="en"><![CDATA[nonlinear complementarity problem]]></kwd>
<kwd lng="en"><![CDATA[quadratic form]]></kwd>
<kwd lng="en"><![CDATA[positive definite matrix]]></kwd>
<kwd lng="en"><![CDATA[Lipschitz continuity]]></kwd>
<kwd lng="es"><![CDATA[función de complementariedad]]></kwd>
<kwd lng="es"><![CDATA[problema de complementariedad no lineal]]></kwd>
<kwd lng="es"><![CDATA[forma cuadrática]]></kwd>
<kwd lng="es"><![CDATA[matriz definida positiva]]></kwd>
<kwd lng="es"><![CDATA[continuidad Lipschitz]]></kwd>
</kwd-group>
</article-meta>
</front><body><![CDATA[   <font face="verdana" size="2">      <p align="center"><font size="4"><b>Redefining the Kanzow Complementarity Function</b></font></p>       <p align="center"><font size="3"><b>Redefinici&oacute;n de la funci&oacute;n de complementariedad de Kanzo</b></font></p>       <p><i>Favi&aacute;n Arenas</i>    <br> Departamento de Matem&aacute;ticas, Universidad del Cauca, Popay&aacute;n - Colombia    <br> E-mail: <a href="mailto:farenas@unicauca.edu.co">farenas@unicauca.edu.co</a></p>      <p><i>H&eacute;ctor Jairo Mar&iacute;nez</i>    <br> Departamento de Matem&aacute;ticas, Universidad del Valle, Cali - Colombia    <br> E-mail: <a href="mailto:hector.martinez@correounivalle.edu.co">hector.martinez@correounivalle.edu.co</a></p>      <p><i>Rosana P&eacute;rez</i>    ]]></body>
<body><![CDATA[<br> Departamento de Matem&aacute;ticas, Universidad del Cauca, Popay&aacute;n - Colombia    <br> E-mail: <a href="mailto:rosana@unicauca.edu.co">rosana@unicauca.edu.co</a></p>      <p><b>Received:</b> October 14, 2014    <br> <b>Accepted:</b> December 16, 2014</p>  <hr>     <p><font size="3"><b>Abstract</b></font></p>     <p>In the last years, much work has been done with the aim of finding efficient algorithms to solve nonlinear complementarity problem. A well known way to deal with this problem is to reformulate it as a nonsmooth nonlinear system of equations using a nonlinear complementarity function. In this paper, we consider the complementarity-parameter function proposed in (Kanzow et al., 1998) and we propose a new form of defining it using a quadratic  form with symmetric and positive definite matrix. With this new definition, we prove  that the function is well defined and some of its properties. We found some bounds that  are useful in the development of convergence theory (local and global) of algorithms that solving nonlinear complementarity problem.</p>     <p><b>Keywords: </b>complementarity function, nonlinear complementarity problem, quadratic form, positive definite matrix, Lipschitz continuity.</p> <hr>      <p><font size="3"><b>Resumen</b></font></p>     <p>En los &uacute;ltimos a&ntilde;os, ha aumentado la investigaci&oacute;n relacionada con la b&uacute;squeda de algoritmos eficientes que resuelvan el problema de complementariedad no lineal mediante su reformulaci&oacute;n como un sistema de ecuaciones no lineales, no diferenciable, usando las llamadas funciones de complementariedad. En este art&iacute;culo, consideramos la funci&oacute;n de complementariedad uniparam&eacute;trica propuesta en (Kanzow et al., 1998) y proponemos una nueva forma de definirla mediante una forma cuadr&aacute;tica, sim&eacute;trica y definida positiva. Con esta nueva definici&oacute;n, demostramos que la funci&oacute;n est&aacute; bien definida y algunas de sus propiedades. Adem&aacute;s, encontramos cotas de gran utilidad en el desarrollo de teor&iacute;as de convergencia (local y global) de algoritmos que resuelven el problema de complementariedad no lineal.</p>      <p><b>Palabras clave</b>: funci&oacute;n de complementariedad, problema de complementariedad no lineal, forma cuadr&aacute;tica, matriz definida positiva, continuidad Lipschitz. </p>  <hr>       ]]></body>
<body><![CDATA[<p><font size="3"><b>1. Introducci&oacute;n</b></font></p>     <p><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec01.jpg"></p>     <p>se denomina f<i>unci&oacute;n de complementariedad</i>. Estas funciones han sido muy utilizadas en los &uacute;ltimos a&ntilde;os, para reformular <i>problemas de complementariedad no lineal </i>como sistemas de ecuaciones no lineales, no diferenciables, lo que permite resolver dichos problemas indirectamente (Kanzow et al., 1998; Qi &amp; Sun, 1993; Lopes et al., 1999).Geom&eacute;tricamente, a partir de la equivalencia (1), se infiere que la traza de la funci&oacute;n <i>&phi; </i>obtenida por la intersecci&oacute;n con el plano <i>xy</i>, es la curva formada por los semiejes positivos <i>x </i>y <i>y, </i>la cual no es diferenciable en (0<i>, </i>0). Esta falta de suavidad en la curva implica la no suavidad en la funci&oacute;n<i> &phi;</i>.</p>     <p>En la literatura sobre complementariedad no lineal, existen numerosas <i>funciones de complementariedad</i>, pero las m&aacute;s utilizadas han sido la <i>funci&oacute;n m&iacute;nimo </i>(Pang &amp; Qi, 1993) y la <i>funci&oacute;n de Fischer </i>(Fischer &amp; Kanzow, 1996), definidas respectivamente por</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car01.jpg">        <p>La funci&oacute;n m&iacute;nimo se puede escribir en forma equivalente como</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car02.jpg">,      <p>que permite observar la no diferenciabilidad que presenta en puntos de la forma (<i>x, x</i>)<i>. </i>En cuanto a la <i>funci&oacute;n de Fischer</i>, la no diferenciabilidad se presenta en el punto (0<i>, </i>0).</p>     <p>En 1998, <i>Kanzow </i>y <i>Kleinmichel </i>&#91;11&#93; presentaron la <i>funci&oacute;n de complementariedad &phi;</i>&lambda; definida por,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec02.jpg">      <p>donde el par&aacute;metro <i>&lambda; </i>&isin; (0<i>, </i>4) <i>. </i>En lo que sigue, haremos referencia a esta funci&oacute;n como <i>funci&oacute;n de Kanzow</i>.</p>     <p>Tanto en la implementaci&oacute;n de los algoritmos que utilizan esta estrategia de soluci&oacute;n como para el desarrollo de su teor&iacute;a de convergencia juegan un papel importante las propiedades de la funci&oacute;n de complementariedad, entre las que se encuentra el ser <i>Lipschitz continua</i>. Los problemas de complementariedad no lineal surgen en diversas aplicaciones como por ejemplo, problemas de contacto mec&aacute;nico y fricci&oacute;n (Anitescu et al., 1997), problemas de mec&aacute;nica estructural y dise&ntilde;o estructural, problemas de lubricaci&oacute;n elasto-hidrodin&aacute;micos (Kostreva, 1984), problemas de equilibrio de tr&aacute;fico Chen et al., 2010), as&iacute; como en problemas relacionados con modelos de equilibrio econ&oacute;mico (Ferris y Pang, 1997). Los m&eacute;todos de homotop&iacute;a, que son derivados de m&eacute;todos de punto fijo (Xu &amp; Dang, 2007; Ding &amp; Yin, 2007) y los m&eacute;todos basados en redes neuronales (Youshen, &amp; Gang, 2007; Liao &amp; Qi, 1999; Liao et al., 2001) tambi&eacute;n se pueden resolver como un problema de complementariedad no lineal. La importancia de problemas de complementariedad en las &aacute;reas de f&iacute;sica, ingenier&iacute;a y econom&iacute;a se debe al hecho de que el concepto de complementariedad es sin&oacute;nimo de la noci&oacute;n de sistema en equilibrio.</p>     <p>Organizamos la presentaci&oacute;n de este documento de la siguiente forma: en la Secci&oacute;n 2, presentamos una forma novedosa de redefinir la <i>funci&oacute;n de Kanzow </i>y la usamos para demostrar que en efecto, la funci&oacute;n est&aacute; bien definida, en la Secci&oacute;n 3, a partir de la nueva definici&oacute;n demostramos algunas de sus propiedades de la <i>funci&oacute;n de Kanzow </i>y encontramos cotas de gran utilidad en resultados de convergencia de algoritmos que resuelven el problema de complementariedad no lineal. Finalmente, en la Secci&oacute;n 4, hacemos algunos comentarios finales sobre el tema.</p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<p><font size="3"><b>2. Una nueva definici&oacute;n de la funci&oacute;n Kanzow</b></font></p>      <p>En la definici&oacute;n de &phi;&lambda; dada por (2) observemos que no es conveniente incluir los extremos del intervalo en el que var&iacute;a &lambda; ya que, la inclusi&oacute;n de &lambda; = 0, aumentar&iacute;a los puntos de no diferenciabilidad de la funci&oacute;n ya que &phi;0, definida por &phi;0(<i>x</i>, <i>y</i>) =&#124;<i>x</i> &minus; <i>y</i>&#124;&minus; (<i>x</i> + <i>y</i>) = &minus;2 m&iacute;n {<i>x</i>, <i>y</i>} no es diferenciable en todos los puntos de la forma (<i>x</i>, <i>x</i>). Para el extremo &lambda; = 4, &phi;4(<i>x</i>, <i>y</i>) = &#124;<i>x</i> + <i>y</i>&#124;&minus; (<i>x</i> + <i>y</i>) es la funci&oacute;n nula, para todo (x, y) con x &ge; 0 y y &ge; 0. En la <a href="#fig1">Figura 1</a>, ilustramos la funci&oacute;n de Kanzow para algunos valores de &lambda;.</p>      <p align="center">Figura 1. Funci&oacute;n de Kanzow para algunos valores de &lambda;.</p>      <p align="center"><a name="fig1"><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-fig01.jpg"></a></p>      <p>Del estudio de la <i>funci&oacute;n de Kanzow</i>, observamos que es posible redefinirla en una forma novedosa que presentamos a continuaci&oacute;n (Arenas, 2013). Para ello, definiremos una funci&oacute;n auxiliar <i>G</i><sub>&lambda;</sub> y notaremos los vectores de <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> como vectores columna (matrices de tama&ntilde;o 2 <i>&times; </i>1 ).</p>     <p>Para todo vector <i><b>x </b></i>&isin; <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> y para todo <i>&lambda; </i>&isin; (0<i>, </i>4)<i>, </i>sea <i>G</i>&lambda; : <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> &rarr; <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font> la funci&oacute;n definida por</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec03.jpg">      <p class="s10" style="padding-left: 38pt;line-height: 3pt;text-align: center;"> </p>     <p>Observemos que la cantidad subradical en (3) coincide con la cantidad subradical en (2):</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec03-1.jpg">     <p>Por otra parte, tenemos que la matriz <i>K </i>es <i>sim&eacute;trica </i>con valores propios que son funciones de <i>&lambda;, </i>a saber: <i>&alpha;</i>1 = <i>&alpha;</i>1(<i>&lambda;</i>) = 2 &minus; <i>&lambda;/</i>2 y <i>&alpha;</i>2 = <i>&alpha;</i>2(<i>&lambda;</i>) = <i>&lambda;/</i>2<i>. </i>Dado que <i>&lambda; </i>&isin; (0<i>, </i>4)<i>, </i>estos valores propios son positivos y, por lo tanto, la matriz <i>K </i>es <i>definida positiva</i>. As&iacute;, para todo vector no nulo <i><b>x </b></i>en <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup></p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec04-05.jpg">       <p>De (4) y (5), tenemos que la funci&oacute;n <i>G</i><sub>&lambda;</sub> est&aacute; bien definida.</p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<p><b>Redefinici&oacute;n de la Funci&oacute;n de Kanzow. </b>Para todo vector <b>x </b>&isin; <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> y <i>para todo &lambda; &isin; (0, 4), redefinimos la funci&oacute;n de Kanzow &phi;&lambda; por</i></p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec06.jpg">      <p class="s10" style="padding-top: 2pt;line-height: 12pt;text-align: center;"> </p>     <p>Dado que <i>G</i><sub>&lambda;</sub> est&aacute; bien definida, concluimos que <i>&phi;</i>&lambda; tambi&eacute;n est&aacute; bien definida.</p>     <p><font size="3"><b>3. Algunas propiedades de la funci&oacute;n de Kanzow</b></font></p>      <p>En la primera parte de esta secci&oacute;n, demostramos algunas propiedades interesantes de la funci&oacute;n <i>G</i><sub>&lambda;</sub> y deducimos algunas cotas relacionadas con esta funci&oacute;n; estos resultados los usamos para demostrar que tanto, la <i>funci&oacute;n de kanzow</i>, como su gradiente (en los puntos donde existe) son localmente Lipschitz continuos y en cada caso, deducimos la constante Lipschitz.</p>     <p><b>Lema 1. </b>Sea &lambda; &isin; (0, 4). La funci&oacute;n G<sub>&lambda;</sub> define una norma sobre <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup>.</p>     <p><i>Demostraci&oacute;n. </i>Por (3), <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car06.jpg">= &#124;&#124;<i><b>x</b></i>&#124;&#124; . Por lo tanto, G<sub>&lambda;</sub> define una norma sobre <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup><i>, </i>ya que la matriz <i>K </i>es <i>definida positiva </i>&#91;19&#93;.</p>      <blockquote>     <p>El siguiente resultado es v&aacute;lido puesto que <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car05.jpg"> es una forma cuadr&aacute;tica.</p> </blockquote>      <p><b>Lema 2. </b>La funci&oacute;n G<sub>&lambda;</sub> definida por (3) satisface las siguientes desigualdades, para todo <b>x </b>&isin;<font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup></p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec07.jpg">      ]]></body>
<body><![CDATA[<p><i>donde &alpha;<sub>m&iacute;n</sub> y &alpha;<sub>m&aacute;x</sub> son los valores propios m&iacute;nimo y m&aacute;ximo respectivamente, de la matriz K definida en </i>(4).</p>     <p><i>Demostraci&oacute;n. </i>Teniendo en cuenta que <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car06.jpg"> y que <i>K</i>, dada por (4),es una matriz sim&eacute;trica, y &alpha;<sub>m&iacute;n</sub> &gt; 0 y &alpha;<sub>m&aacute;x</sub> &gt; 0 son sus valores propios m&iacute;nimo y m&aacute;ximo, respectivamente, concluimos</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec07-1.jpg">      <p>de donde obtenemos las desigualdades (7).</p>     <p>Utilizando la primera desigualdad en (7), obtenemos la siguiente cota para el rec&iacute;proco de <i>G</i><sub>&lambda;</sub>(<i><b>x</b></i>)<i>, </i>v&aacute;lida para todo vector no nulo <i><b>x </b></i>&isin;<font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup></p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec08.jpg">      <p>la cual usaremos en la demostraci&oacute;n del Lema 5.</p>     <p>Observemos que tanto el valor <i>&alpha;</i><sub>m&iacute;n</sub> como el valor <i>&alpha;</i><sub>m&aacute;x</sub> dependen de <i>&lambda;, </i>en efecto,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec08-1.jpg">      <p>La <a href="#fig2">Figura 2</a> ilustra las funciones &alpha;<sub>m&iacute;n</sub>, y &alpha;<sub>m&aacute;x</sub>, para todo &lambda; &isin; (0, 4).+</p>     <p style="padding-top: 3pt;padding-left: 35pt;text-align: left;"> </p>     <p align="center">Figura 2. Funciones &alpha;<sub>m&iacute;n</sub> y &alpha;<sub>m&aacute;x</sub></p>      <p align="center"><a name="fig2"><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-fig02.jpg"></a></p>      ]]></body>
<body><![CDATA[<p>Es importante observar que la <i>funci&oacute;n de Kanzow</i>, <i>&phi;</i>&lambda; no es diferenciable en (0<i>, </i>0)<i>. </i>Para cualquier otro vector de <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup><i>, </i>el vector gradiente de <i>&phi;</i>&lambda; en <i><b>x </b></i>est&aacute; definido por</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec09.jpg">      <p>Para su uso posterior, denotaremos las derivadas parciales de <i>G</i><sub>&lambda;</sub> de la sigui- ente manera:</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec10.jpg">      <p>Otro resultado que utilizaremos m&aacute;s adelante es la siguiente desigualdad demostrada en &#91;11&#93;,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec11.jpg">      <p>A partir de (9), encontramos una expresi&oacute;n matricial para &nabla;<i>G</i><sub>&lambda;</sub>(<i><b>x</b></i>)<i>.</i></p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec12.jpg">      <p align="center">Figura 3. Desigualdad triangular</p>      <p align="center"><a name="fig3"><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-fig023.jpg"></a></p>      <p>Puesto que &#124;&#124;<i>K</i><sub>2</sub>&#124;&#124; depende de <i>&lambda; </i>y <i>&lambda; </i>&isin; (0<i>, </i>4)<i>, </i>se tiene que</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec13.jpg">      <p> Otra de las propiedades importantes de la <i>funci&oacute;n de Kanzow es que es uniformemente continua</i>, m&aacute;s a&uacute;n, es <i>Lipschitz continua</i>, de acuerdo con el siguiente lema.</p>     <p><b>Lema 3.</b> <i>La funci&oacute;n de Kanzow es Lipschitz continua. Es decir, para todo</i> x, y &isin;<font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup>,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec13-1.jpg">      <p><i>Demostraci&oacute;n. </i>Supongamos que el vector cero de <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> no est&aacute; en el segmento &#91;<i><b>x,y </b></i>&#93;<i>. </i>De acuerdo al <i>teorema del valor medio </i>(Apostol, 1976), se garantiza que existe un vector <i><b>z </b></i>en el segmento abierto (<i><b>x,y </b></i>) tal que,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec13-2.jpg">      ]]></body>
<body><![CDATA[<p>As&iacute;,  usando  la  desigualdad  de <i>Cauchy-Schwartz</i>,  tenemos  que &#124;<i>&phi;</i><sub>&lambda;</sub>(<i><b>x </b></i>) &minus;<i>&phi;</i><sub>&lambda;</sub>(<i><b>y </b></i>)&#124; &le; &#124;&#124;&nabla;<i>&phi;</i><sub>&lambda;</sub>(<i><b>z</b></i>)&#124;&#124;<sub>2</sub> &#124;&#124;<i><b>x </b></i>&minus; <i><b>y</b>&#124;&#124;</i><sub>2</sub><i>. </i>Por (11),</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec14.jpg">      <p> Si el vector cero est&aacute; en el segmento &#91;<b><i>x,y</i></b>&#93;, elegimos un vector <b><i>w</i></b> <i>que no pertenezca</i> a &eacute;l y tal que &#124;&#124;<i><b>x </b></i>&minus; <b><i>w</i></b>&#124;&#124;<sub>2</sub> &le; &#124;&#124;<i><b>x</b></i> &minus; <i><b>y</b>&#124;&#124;</i><sub>2</sub> y &#124;&#124;<i><b>y</b></i> &minus; <b><i>w</i></b>&#124;&#124;<sub>2</sub> &le; &#124;&#124;<i><b>x</b></i> &minus; <b><i>y</i></b>&#124;&#124;<sub>2</sub>, como se indica en la <a href="#fig3">Figura 3</a>. Aplicamos, el resultado (14) a los segmentos &#91;<i><b>x</b></i>,<b><i>w</i></b>&#93; y &#91;<i><b>w</b></i>,<b><i>y</i></b>&#93; junto con la desigualdad triangular y obtenemos</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec15.jpg">      <p>De (14) y (15), <i>&phi;</i><sub>&lambda;</sub> es <i>Lipschitz continua </i>con constante 2&radic;2. </p>      <p><b>Corolario 1. </b><i>La funci&oacute;</i>n <i>G</i><sub>&lambda;</sub> <i>es Lipschitz continua. Es decir, para todo <b>x </b>y <b>y </b>en</i> <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup>,</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec16.jpg">      <p>El siguiente lema proporciona cotas para cada una de las derivadas parciales de <i>G</i><sub>&lambda;</sub> y el <b>Lema 2.6 </b>garantiza que el gradiente de <i>&phi;</i><sub>&lambda;</sub> tambi&eacute;n es una funci&oacute;n localmente <i>Lipschitz continua</i>.</p>     <p><b>Lema 4. </b><i>Sea &lambda; &isin; (0, 4). Las derivadas parciales de G<sub>&lambda;</sub> definidas en</i> (10) <i>satisfacen las siguientes desigualdades</i></p>      <p><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec17.jpg"></p>     <p><i>para todo vector no nulo <b>x</b> en</i><font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif"> &#8477;</font><sup>2</sup>.</p>     <p><i>Demostraci&oacute;n</i>. Iniciamos con el an&aacute;lisis de la funci&oacute;n &chi;. Dado que &lambda; &isin; (0, 4), se tiene que y2&lambda; (&lambda; &minus; 4) &le; 0, equivalentemente y<sup>2</sup> &lambda;<sup>2</sup> &minus; 4y<sup>2</sup> &lambda; &le; 0. </p>     <p>Adicionamos los t&eacute;rminos 4<i>x</i><sup>2</sup> + 4<i>xy&lambda; </i>&minus; 8<i>xy </i>+ 4<i>y</i><sup>2</sup> y, despu&eacute;s de algunas manipulaciones algebraicas, obtenemos las siguientes desigualdades</p>      ]]></body>
<body><![CDATA[<p><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec17-2.jpg"></p>     <p><b>Lema 5. </b>Sean &phi;<sub>&lambda;</sub> la funci&oacute;n de Kanzow, <b>w </b>un vector no nulo de <font face="Lucida Grande, Lucida Sans Unicode, Lucida Sans, DejaVu Sans, Verdana, sans-serif">&#8477;</font><sup>2</sup> , B(<b>w</b>;<font face="Baskerville, Palatino Linotype, Palatino, Century Schoolbook L, Times New Roman, serif">&epsilon;</font>) una bola que no contiene al vector cero, <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car08.jpg">. Entonces, existe &eta; &lambda; &gt; 0 tal que para todo <b>x</b>, <b>z </b>&isin; B(<b>w</b>;<font face="Baskerville, Palatino Linotype, Palatino, Century Schoolbook L, Times New Roman, serif">&epsilon;</font>),</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec18-19.jpg">      <p>Sumamos y restamos la expresi&oacute;n <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car10.jpg"> para obtener</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec20.jpg">     <p>por la continuidad <i>Lipschitz</i> de <i>G</i><sub>&lambda;</sub> (<b>Corolario 2.4</b>),</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec21.jpg">      <p>Luego, de las desigualdades (20) y (21), tenemos</p>      <p><img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec21-1.jpg"></p>     <p>equivalentemente -&epsilon; &lt; &#124;&#124;<b>x</b>&#124;&#124;<sub>2</sub> &minus; <b>&#124;&#124;w&#124;&#124;</b><sub>2</sub> &lt; &pi;, en particular -&epsilon; + &#124;&#124;<b>w</b>&#124;&#124;<sub>2</sub> &lt; &#124;&#124;<b>x&#124;&#124;</b><sub>2</sub> , y por la hip&oacute;tesis, &epsilon; &le; &frac12; &#124;&#124;<b>w</b>&#124;&#124;<sub>2</sub>, obtenemos que &#124;&#124;<b>x</b>&#124;&#124;<sub>2</sub> &gt; &epsilon;.</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec22.jpg">      <p><b>Corolario 2. </b><i>Las funciones &chi; y &psi; descritas en (10) satisfacen la desigualdades siguientes</i>.</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec23.jpg">     <p>Demostraci&oacute;n. Claramente, a partir de (9) y (10),</p>  <img src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-ec23-1.jpg">      <p> En forma an&aacute;loga, se demuestra la desigualdad, <img width="250" src="img/revistas/rcien/v18n2/v18n2a08-car11.jpg"></p>       ]]></body>
<body><![CDATA[<p><font size="3"><b>4. Conclusiones</b></font></p>     <p>Las llamadas <i>funciones de complementariedad </i>son de gran utilidad para reformular el problema de Complementariedad no lineal como un sistema de ecuaciones no lineales, no diferenciable (De Luca et al., 1996; Kanzow &amp; Kleinmichel, 1998; Qi &amp; Sun, 1993). Una de estas funciones, de amplio uso porque representa una familia de funciones de complementariedad uniparam&eacute;trica fue propuesta en 1998 (Kanzow &amp; Kleinmichel, 1998) la cual denominamos <i>funci&oacute;n de Kanzow</i>. Dos de las funciones de complementariedad m&aacute;s conocidas y utilizadas son casos particulares de esta familia. En efecto, cuando el par&aacute;metro es dos, obtenemos la <i>funci&oacute;n de Fisher </i>(Fischer &amp; Kanzow, 1996) y cuando el par&aacute;metro tiende a cero, obtenemos un m&uacute;ltiplo de la <i>funci&oacute;n m&iacute;nimo </i>(Pang &amp; Qi, 1993).</p>     <p>En el presente art&iacute;culo, proponemos una nueva forma de definir la <i>funci&oacute;n de Kanzow </i>usando una funci&oacute;n cuadr&aacute;tica auxiliar con matriz <i>sim&eacute;trica </i>y <i>definida positiva</i>. Esta nueva definici&oacute;n nos permiti&oacute; realizar un estudio detallado de la funci&oacute;n, demostrar algunas de sus propiedades y deducir algunas cotas de gran utilidad para demostrar convergencia (local y global) de algoritmos para resolver problemas de complementariedad no lineal (Arenas, 2013; Arias, 2014).</p>      <p><font size="3"><b>Agradecimientos</b></font></p>      <p>A la Universidad del Cauca por proveer tiempo a dos de los autores para la realizaci&oacute;n de este art&iacute;culo cuyo contenido hace parte del proyecto de investigaci&oacute;n <i>Optimizaci&oacute;n en Aplicaciones </i>inscrito en VRI ID 3908.</p>  <hr>      <p><font size="3"><b>Referencias</b></font></p>      <!-- ref --><p>Anitescu, M., Cremer, J. F., &amp; Potra, F. A. (1997). <i>On the Existence of Solutions to Complementarity Formulations of Contact Problems with Friction</i>. SIAM Publications (pp. 12-21).    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437630&pid=S0121-1935201400020000800001&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>      <!-- ref --><p>Apostol, T. M. (1976). <i>An&aacute;lisis Matem&aacute;tico</i>. Barcelona, Espa&ntilde;a: Revert&eacute;    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437632&pid=S0121-1935201400020000800002&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref -->.</p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<!-- ref --><p>Arenas, F. (2013). <i>M&eacute;todos secantes de cambio m&iacute;nimo para el problema de complementariedad no lineal</i>. Tesis de Maestr&iacute;a. Universidad del Cauca. Popay&aacute;n, Colombia.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437634&pid=S0121-1935201400020000800003&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Arias, C. A. (2014). <i>Un algoritmo quasi Newton global para problemas de complementariedad no lineal</i>. Tesis de Maestr&iacute;a. Universidad del Cauca. Popay&aacute;n, Colombia.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437636&pid=S0121-1935201400020000800004&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Chen, A., Oh, J. S., Park, D., &amp; Recker, W. (2010). Solving the bicriteria traffic equilibrium problem with variable demand and nonlinear path costs. <i>Applied Mathematics and Computation</i>, <i>217</i> (7), 3020-3031.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437638&pid=S0121-1935201400020000800005&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>De Luca, T., Facchinei, F., &amp; Kanzow, C. (1996). A semismooth equation approach to the solution of nonlinear complementarity problems. <i>Mathematical Programming</i>, <i>29</i>, 407-439.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437640&pid=S0121-1935201400020000800006&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Dieudonn&eacute;, J. (1969). <i>Treatise on Analysis</i>. New York-London, USA-UK: Academic Press (p. 92).    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437642&pid=S0121-1935201400020000800007&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<!-- ref --><p>Ding, J., &amp; Yin, H. (2007). A new homotopy method for solving non-linear complementarity problems. <i>Numerical Mathematics</i>, <i>16</i>, 155-163.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437644&pid=S0121-1935201400020000800008&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Ferris, M. C., &amp; Pang, J.-S. (1997). Engineering and economic applications of complementarity problems. <i>SIAM Review</i>, 39, 669-713.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437646&pid=S0121-1935201400020000800009&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Fischer, A., &amp; Kanzow, C. (1996). On finite termination of an iterative method for linear complementarity problems. <i>Mathematical Programming</i>, <i>74</i> (3), 279-292.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437648&pid=S0121-1935201400020000800010&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Kanzow, C., &amp; Kleinmichel, H. (1998). A New Class of Semismooth Newton-Type Methods for Nonlinear Complementarity Problems. <i>Computational Optimization and applications</i>, 11 (3) 227-251.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437650&pid=S0121-1935201400020000800011&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Kostreva, M. (1984). Elasto-hydrodynamic lubrication: A non-linear complementarity problem. <i>International Journal for Numerical Methods in Fluids</i>, 4(4), 337-397.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437652&pid=S0121-1935201400020000800012&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<!-- ref --><p>Liao, L.-Z., &amp; Qi, H. (1999). A neural network for the linear complementarity problem. <i>Mathematical and computing modeling</i>, <i>29</i>, 9-18.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437654&pid=S0121-1935201400020000800013&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Liao, L.-Z., Qi, H., &amp; Qi, L. (2001). Solving nonlinear complementarity problems with neural networks. <i>Computational and applied Mathematics, 131</i>, 343-359.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437656&pid=S0121-1935201400020000800014&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Lopes, V. L. R., Mart&iacute;nez, J. M., &amp; P&eacute;rez, R. (1999). On the local convergence of quasi-Newton methods for nonlinear complementary problems. <i>Applied Numerical Mathematics</i>, <i>30</i>, 3-22.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437658&pid=S0121-1935201400020000800015&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Pang, J.-S., &amp; Qi, L. (1993). Nonsmooth Equations: Motivation and Algorithms. <i>SIAM Journal on Optimization</i>, <i>3</i>(3), 443-465.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437660&pid=S0121-1935201400020000800016&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Qi, L., &amp; Sun, J. (1993). A nonsmooth version of Newton's method. <i>Mathematical Programming</i>, 58, 353-367.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437662&pid=S0121-1935201400020000800017&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     ]]></body>
<body><![CDATA[<!-- ref --><p>Watkins, D. S. (1991). <i>Fundamentals of matrix computations</i>. New York, USA: John Wiley and Sons.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437664&pid=S0121-1935201400020000800018&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>     <!-- ref --><p>Xu, Q., &amp; Dang, C. (2007). A new homotopy method for solving non-linear complementarity problems. <i>Numerical mathematics, 57</i>, 681-689.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437666&pid=S0121-1935201400020000800019&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>      <!-- ref --><p>Youshen, X., &amp; Gang, F. (2007). A neural network for solving nonlinear projection equations. <i>Neural Networks, 5</i>, 577-589.    &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;[&#160;<a href="javascript:void(0);" onclick="javascript: window.open('/scielo.php?script=sci_nlinks&ref=6437668&pid=S0121-1935201400020000800020&lng=','','width=640,height=500,resizable=yes,scrollbars=1,menubar=yes,');">Links</a>&#160;]<!-- end-ref --></p>      <p><img src="img/revistas/rcien/v18n2/cc.jpg">    <br> Revista de Ciencias por Universidad del Valle se encuentra bajo una licencia <a href="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/" target="_blank">Creative Commons Reconocimiento 4.0.</a></p>    </font>      ]]></body><back>
<ref-list>
<ref id="B1">
<nlm-citation citation-type="book">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Anitescu]]></surname>
<given-names><![CDATA[M.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Cremer]]></surname>
<given-names><![CDATA[J. F.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Potra]]></surname>
<given-names><![CDATA[F. A.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[On the Existence of Solutions to Complementarity Formulations of Contact Problems with Friction]]></source>
<year>1997</year>
<page-range>12-21</page-range><publisher-name><![CDATA[SIAM Publications]]></publisher-name>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B2">
<nlm-citation citation-type="book">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Apostol]]></surname>
<given-names><![CDATA[T. M.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[Análisis Matemático]]></source>
<year>1976</year>
<publisher-loc><![CDATA[Barcelona ]]></publisher-loc>
<publisher-name><![CDATA[Reverté]]></publisher-name>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B3">
<nlm-citation citation-type="">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Arenas]]></surname>
<given-names><![CDATA[F.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[Métodos secantes de cambio mínimo para el problema de complementariedad no linea]]></source>
<year>2013</year>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B4">
<nlm-citation citation-type="">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Arias]]></surname>
<given-names><![CDATA[C. A.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[Un algoritmo quasi Newton global para problemas de complementariedad no lineal]]></source>
<year>2014</year>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B5">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Chen]]></surname>
<given-names><![CDATA[A.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Oh]]></surname>
<given-names><![CDATA[J. S.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Park]]></surname>
<given-names><![CDATA[D.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Recker]]></surname>
<given-names><![CDATA[W.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Solving the bicriteria traffic equilibrium problem with variable demand and nonlinear path costs]]></article-title>
<source><![CDATA[Applied Mathematics and Computation]]></source>
<year>2010</year>
<volume>217</volume>
<numero>7</numero>
<issue>7</issue>
<page-range>3020-3031</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B6">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[De Luca]]></surname>
<given-names><![CDATA[T.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Facchinei]]></surname>
<given-names><![CDATA[F.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Kanzow]]></surname>
<given-names><![CDATA[C.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A semismooth equation approach to the solution of nonlinear complementarity problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Mathematical Programming]]></source>
<year>1996</year>
<volume>29</volume>
<page-range>407-439</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B7">
<nlm-citation citation-type="book">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Dieudonné]]></surname>
<given-names><![CDATA[J.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[Treatise on Analysis]]></source>
<year>1969</year>
<page-range>92</page-range><publisher-loc><![CDATA[New York-London ]]></publisher-loc>
<publisher-name><![CDATA[Academic Press]]></publisher-name>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B8">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Ding]]></surname>
<given-names><![CDATA[J.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Yin]]></surname>
<given-names><![CDATA[H.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A new homotopy method for solving non-linear complementarity problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Numerical Mathematics]]></source>
<year>2007</year>
<volume>16</volume>
<page-range>155-163</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B9">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Ferris]]></surname>
<given-names><![CDATA[M. C.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Pang]]></surname>
<given-names><![CDATA[J.-S.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Engineering and economic applications of complementarity problems]]></article-title>
<source><![CDATA[SIAM Review]]></source>
<year>1997</year>
<volume>39</volume>
<page-range>669-713</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B10">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Fischer]]></surname>
<given-names><![CDATA[A.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Kanzow]]></surname>
<given-names><![CDATA[C.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[On finite termination of an iterative method for linear complementarity problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Mathematical Programming]]></source>
<year>1996</year>
<volume>74</volume>
<numero>3</numero>
<issue>3</issue>
<page-range>279-292</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B11">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Kanzow]]></surname>
<given-names><![CDATA[C.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Kleinmichel]]></surname>
<given-names><![CDATA[H.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A New Class of Semismooth Newton-Type Methods for Nonlinear Complementarity Problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Computational Optimization and applications]]></source>
<year>1998</year>
<volume>11</volume>
<numero>3</numero>
<issue>3</issue>
<page-range>227-251</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B12">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Kostreva]]></surname>
<given-names><![CDATA[M.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Elasto-hydrodynamic lubrication: A non-linear complementarity problem]]></article-title>
<source><![CDATA[International Journal for Numerical Methods in Fluids]]></source>
<year>1984</year>
<volume>4</volume>
<numero>4</numero>
<issue>4</issue>
<page-range>337-397</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B13">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Liao]]></surname>
<given-names><![CDATA[L.-Z.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Qi]]></surname>
<given-names><![CDATA[H.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A neural network for the linear complementarity problem]]></article-title>
<source><![CDATA[Mathematical and computing modeling]]></source>
<year>1999</year>
<volume>29</volume>
<page-range>9-18</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B14">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Liao]]></surname>
<given-names><![CDATA[L.-Z.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Qi]]></surname>
<given-names><![CDATA[H.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Qi]]></surname>
<given-names><![CDATA[L.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Solving nonlinear complementarity problems with neural networks]]></article-title>
<source><![CDATA[Computational and applied Mathematics]]></source>
<year>2001</year>
<volume>131</volume>
<page-range>343-359</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B15">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Lopes]]></surname>
<given-names><![CDATA[V. L. R.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Martínez]]></surname>
<given-names><![CDATA[J. M.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Pérez]]></surname>
<given-names><![CDATA[R.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[On the local convergence of quasi-Newton methods for nonlinear complementary problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Applied Numerical Mathematics]]></source>
<year>1999</year>
<volume>30</volume>
<page-range>3-22</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B16">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Pang]]></surname>
<given-names><![CDATA[J.-S.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Qi]]></surname>
<given-names><![CDATA[L.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[Nonsmooth Equations: Motivation and Algorithms]]></article-title>
<source><![CDATA[SIAM Journal on Optimization]]></source>
<year>1993</year>
<volume>3</volume>
<numero>3</numero>
<issue>3</issue>
<page-range>443-465</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B17">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Qi]]></surname>
<given-names><![CDATA[L.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Sun]]></surname>
<given-names><![CDATA[J.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A nonsmooth version of Newton's method]]></article-title>
<source><![CDATA[Mathematical Programming]]></source>
<year>1993</year>
<volume>58</volume>
<page-range>353-367</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B18">
<nlm-citation citation-type="book">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Watkins]]></surname>
<given-names><![CDATA[D. S.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<source><![CDATA[Fundamentals of matrix computations]]></source>
<year>1991</year>
<publisher-loc><![CDATA[New York ]]></publisher-loc>
<publisher-name><![CDATA[John Wiley and Sons]]></publisher-name>
</nlm-citation>
</ref>
<ref id="B19">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Xu]]></surname>
<given-names><![CDATA[Q.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Dang]]></surname>
<given-names><![CDATA[C.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A new homotopy method for solving non-linear complementarity problems]]></article-title>
<source><![CDATA[Numerical mathematics]]></source>
<year>2007</year>
<volume>57</volume>
<page-range>681-689</page-range></nlm-citation>
</ref>
<ref id="B20">
<nlm-citation citation-type="journal">
<person-group person-group-type="author">
<name>
<surname><![CDATA[Youshen]]></surname>
<given-names><![CDATA[X.]]></given-names>
</name>
<name>
<surname><![CDATA[Gang]]></surname>
<given-names><![CDATA[F.]]></given-names>
</name>
</person-group>
<article-title xml:lang="en"><![CDATA[A neural network for solving nonlinear projection equations]]></article-title>
<source><![CDATA[Neural Networks]]></source>
<year>2007</year>
<volume>5</volume>
<page-range>577-589</page-range></nlm-citation>
</ref>
</ref-list>
</back>
</article>
